Showing posts with label kasayahan. Show all posts
Showing posts with label kasayahan. Show all posts

Tuesday, February 19, 2013

You are my Strength,... I Love You



In due time, you will see me walking beside you, talking in front of you and holding you like there’s no tomorrow. That will happen in God’s time. For now, I don’t want to hurt you, I don’t want to make you feel you are worthless to me. In fact, you made each day of mine meaningful and wonderful. You keep me going.

You are the reason why I keep on striving hard. Though, at this point in time, I am in a midst of trials and heartache, but I keep on looking at you and my burdens lessen. I just would like to request from you, please continue to be with my side and keep on comforting me. You are my strength, you are my hope and I know you are destined to be with me for the rest of our lives.

I will never surrender my love for you. But for the mean time, just keep on believing you are the only one I am praying for, to be with me every  time I wake up each morning, beside me, kissing me, each time in doubt and in trouble comes our way. I am praying for, you will be with me, in good times and bad.

Please, stay, I will ask you soon, but for now, I will pick each pieces of me so when I face you, I am not broken and I can say that I will love you, wholeheartedly.

Sunday, February 10, 2013

Muli

Sa aking paggising
Isang magandang umaga
Aking nadama
Sabik sa muling paglaya.

Kadakilaan ng paligid
Kasiyahan sa aking damdamin
Masilayan kang muli
Maramdaman kang muli.

Wednesday, February 6, 2013

Ano ang kalahati ng ...?

Hindi pa ako nakakarating mismo sa loob ng aming tahanan, mula sa aking pinagtrabahuhan,masaya ako at napansin ko na agad sa aming terasa ang aking dalawang pamangkin, sina Angel at Nicole, ay nagbabasa at nagwika na si Nicole, "Ninong Jun, ang tawag nila sa akin, may tatlo akong assignment, nagawa ko na ang dalawa, itong  Math hindi pa,mahirap." "Sige, magbibihis lamang ako at sasagutan naten," sabi ko sa kanya. Si Ate Angel naman walang assignment pero nagbabasa ng kanyang aralin. Si Nicole ay nasa unang baitang at si Ate Angel ay nasa ikalawang baitang.

Nagbihis na ako ng aking damit pambahay, nagmerienda na rin samantalang matamang naghintay si Nicole sa akin. Sinimulan ko na ang pagtuturo sa kanya. Ang aralin nila ay tungkol sa kalahati,halimbawa ano ang kalahati ng 4? Dalawa ang kalahati ng apat. Tagalog kasi ang Math ngayon sa K12 kurikulum. Kumuha ako ng gagamiting object para mas manipulate niya. Number 1. may 8 larawan ng tatsulok, ano ang kalahati nito? May walong bagay sa kanya. Sabi ko sa kanya, "kung maghahati kayo ni Ate Angel sa chocolate, ilan ang iyo at ilan ang kay Ate?"

Una, kumuha siya ng isang bagay, tapos ibinigay yung isa sa akin, hanggang sa natapos na siya. "Pareho ba tayo ng bilang?", tanong ko kay Nicole. "Opo," ang sagot niya. "Bilangin natin kung pareho tayo ng bilang para malaman natin kung talagang naghati tayo nang tama. Pareho tayong may apat na bagay, magkahati ba tayo nang wasto?" "Opo" sabi niya. "Ngayon ilan ang kalahati ng 8?" "4 po," ang sagot niya. "Ah iyon pala iyon,"sabi nya. Hanggang sa siya na ang nagsagot ng natitirang apat na numbers kasi 1-5 ang assignment nya." Madali pala.,"ang nasabi niya.

Masaya akong nagiging pala-aral siya at sa tuwing may takdang aralin nauuna pa siyang magsabi sa akin na may assignment siya. Hindi tulad dati, itinatago ang kwaderno at sasabihing walang assignment tapos kinabukasan, sasabihin sa akin, "Ninong Jun "0" ako, kasi hindi ko nasagutan ang assignment ko." Mula noon pinangaralan ko siya at ngayon, may bunga na.