Ulan Tikatik

Tubig mula sa kaitasan

Pinananabikan ninuman

Sa ilalim ng ulap

Sa bintana ng langit.

Sa isang hapong tahimik

Ako'y sumayang saglit

Tinig mo ang narinig

Kasabay ng ulang tikatik.

Kandadong pintuan

Kagyat talagang binuksan

Bawat hakbang ng paa mo

Sabik na sabik akong totoo

Pagpatak ng ulan 

Kasabay ng iyong pagdatal

Sa basang kapaligiran

Ikaw talaga ang tumambad.

Kay sarap na isipin

Kasukob ka aking giliw

Sa tulong ni ulan

Nagkalapit yaring damdamin.

Ang ligayang saglit

Magdamag inuulit

Ngiti sa labi ko

Dala hanggang umaga, totoo

Kailan darating

Ulang tikatik sa piling ko

Hinihintay ka o giliw ko

Marubdob sa puso ko.

Pananabik

Sa isang kaparangan, naroon ako. Naghihintay sa 'yo.

Magulo sa aking mundong ginagalawan. Nandun ang maraming pagkukunwari. Nandun ang maraming kabalintunaan at iilang kabutihan. Marami mang katotohanan ang sa aki'y lumipas hindi ko maalis ang maging pala-ibig, ang maging mapagmahal. 

Tahimik akong naghihintay. Sa bawat hakbang pauna, hindi kita maiwan,bagaman magkaiba ang hakbang ng ating pinanggagalingan. Narito ako, sa isang sulok ng kawalan. Pilit humihiwalay sa nakaraan, subalit umuusbong man, sa pag-iisa, sa gabing tahimik, ikaw ang napapadampi sa isipang nag-iisa.

Nalulumbay man, umaasa sa aking panunuyo sa isang ikaw ay mabubuo pa rin ang bukas na pinapangarap. Patuloy akong mangangarap, patuloy akong aasa, patuloy mong mararamdaman ang aking presensya, kung hanggang kailan, sa akin, walang hanggan. 

Asahan mong, mula ng ikaw ay makita ko, ikaw ang siyang itinatangi ng pusong ito.

Internet Connection

Umuwi akong may kalungkutan sa aking sarili. May tao akong nais makita. May tao akong gustong makita. May nais akong masilayan, subalit hindi ko nagawa...walang magawa.

Pagdating sa bahay, diretso lang ako sa aking higaan. Palibhasa,umaambon,malamig, hindi ko na ninais na kumain ng hapunan kahit ako ay inaalok ng aking ina sapagkat busog pa naman ako. Malungkot rin syempre. Ninais ko man na makausap ang taong gusto kong kausapin hindi nangyari.

Nagkaroon ng pagkakataon na makagamit ng internet. Sa aking palagay,magigigng masaya ako, subalit isang kabalintunaan. Mahina ang signal ng internet.

Pinipilit kong maka-connect muli upang makapag-unwind man lang. Maraming online na kaibigan sa mga oras na iyon, subalit pinatatakam lamang ako ng aking signal,mawawalan, magkakaroon. Gusto ko mang mangumusta sa taong gusto kong kausapin ang signal na ito ang hindi umaayon.

Minarapat ko na lamang na itigil na ang pagnanais na makausap ang nais kong kausapin, marahil abala rin sya kaya't gumawa na ng paraan ang internet connection na ipagpaliban ang pang-aabala ko sa kanya. 

Araw pa naman ng "kalayaan." Bilang isang mamamayang nakikinabang sa kalayaang nakamit mula sa pakikipaglaban ng ating mga bayani, na nagbuwis ng buhay, isang pagpupunyagi sa ating mga dakilang bayani. Salamat sa inyong inialay na buhay. Ang mga kabataan, matapos ang inyong pagsusumikap na makamit ang kalayaan, ay ang siyang magpapatuloy ng pangangalaga upang ang kalayaang nakamit at ipinaglaban ay manatili.

Isa pa, nananatili akong malaya,nabubuhay ng naayon sa aking kagustuhan. Ito kahit na humina ang koneksyon ng aking net sa araw na ito, ay dapat kong ipagpasalamat.

Ipinagpapasalamat ko ang mga ito.Gayundin,kahit sa konting sandali,nakausap ko ang taong nais kong kausapin.

Sa Kabilang Dulo ng Daigdig

-naikwento lang sa akin...

Bakit ba kung magmamahal man tayo, hindi natin makuha ang nais nating matanto sa isang tao? Nasambit sa akin ng isang kaibigan, "handa mong isama sa habambuhay ang isang tao kung tanggap mo ang lahat-lahat sa kanya."

Tama nga naman. Bakit ba tayo magmamahal ng panlabas lamang ang nais natin sa kanya?Kinakailangan ba maganda siya? Kinakailangan ba maputi, kaakit-akit? Kinakailangan ba tanggap siya ng lahat ng iyong kakilala lalo't higit ng iyong mga kaibigan at mga magulang? Ano ba ang hinahanap natin? O sino ba ang hinahanap natin? Ang taong kakasamahin ng ating mga kaibigan o ating mga magulang? Hindi ba't taong nais mong ikaw mismo ang makikisama habang buhay?

Ang tanging tanong lamang naman, mahal n'yo ba ang isa't isa? Tanggap nyo ba ang isa't isa? Tanggap n'yo ba ang kahinaan at kapulaan ng isa't isa? Kung oo ang sagot sa lahat ng ito, siya na ang taong nais mong makasama sa habambuhay.

Subalit, paanong kung ang taong nais mong makasama ay ang taong nasa magkabilang dulo pa pala ng daigdig ang agwat? Ang taong nais mong makasama ay kinakailangan pang tumawid ng isang milya upang magkatagpo ang inyong landas? Maari bang sa internet na  lamang ang lahat? Maari bang magkatagpo na lang sa isang online para maka chat mo at magkaroon ng pagkakataong sabihin ang nais sa isa't isa?

Mahirap. pero iisa lamang ang sigurado, maswerte pa rin tayo, nakakaramdam pa rin tayo ng pagmamahal. Malayo man, ang mahalaga may pinagtutuunan ka ng pagmamahal. Ngayon, kung sa kasalukuyan ito'y may pag-aalinlangan at may hadlang, darating ang panahon, mundo nati'y magtatagpo sa gitna upang maipadama nang husto ang pagmamahal sa isa't isa.