Kay Tagal Na...

Kay tagal nang panahong aking pinaghintay
Ang makasama ka, kay tagal kong ibinubulong
Sa matagal na panahong usapay hanggang doon
Magkakatotoo ba yaring idinudulog?

Darating ka, sambit mo sa akin
Pangatog na damdamin di mawari ang pintig
Kasiyahan man din hanggang dulo aking giliw
Sa pagkakataong ito, hinihintay ko ikaw giw ko.

Matamang naghihintay sa iyong pagdating
Siphayo ng damdamin nais mapawi aking giliw
Hanggang saan aabot, hanggang kailan matatanto
Ikaw na iniirog ko, tanggapin damdamin ko.

Matagal na panahon, tuyong dahon nahulog na
Subalit tulad ng araw, may bukas pa hirang
Heto ngat makakasama ka, di langbsa panaginip sinta
Asam ng damdamin magkakatotoo na.

Sa rilim nito gabi, alaala ko aking sinta
Kayakap ka at kapiling hanggang sa mag umaga
Halik ng labi mo ninanasa sa twina
Yakap at pagniig natin di malilimutan sinta.

Kay tagal nang panahon, pagkakatao'y nawaglit
Kailan kaya mauulit, kailan kaya o aking giliw?
Halik at yakap mo'y aki nang ninanais
Pagbabalik mo, kailan kaya mauulit?

Bagong Paghihintay

Bagong araw, bagong gupit, bagong pag asa.

Bukas alam ko nandun ka na.

Tulad ng pagsuloy ng mga munting buhok

Ang pag ibig koy muling mag aalab.

Sa araw na ito positibo ako

Ang makitang nandun ka

Ang malamang ok ka

Pag asa koy di mababalam sinta.

Tunay na pag asang hatid sa akin tuwina

Makita ka sintang masaya 

Hindi mapapagod

Maghintay hanggang dumating ka.

Naghihintay

Nagising siya sa katotohanang, mahirap magmahal.

Isang pagbabago sa kabanata ng kanyang buhay ang magmahal. Maramdamang ang pagmamahal na ito ang babago sa pagtibok ng kanyang puso.

Masarap ang unang araw na makasama ang minamahal. May mga araw na nais mong lagi siyang kasama sapagkat ninananais mong madama lagi ang kanyang paglalambing. Malambing siya, mabait.

"Sige na, ako na.Okey na.Maupo ka na lamang," mga matatamis na salitang kanyang binibitiwan. Mga salitang ginagamit niya sa tuwing sila'y magkasama.Hindi niya hinahayaang gumawa pa siya matapos lumabas sa trabaho.

"Pwede bang maging tayo?,"ang mahiwagang pangungusap na kanyang binitiwan na siyang gumising sa natutulog niyang puso.

Saan hahantong ang pag-ibig na ito?

Malimit niyang sinasabi, na masaya siya na naging bahagi siya ng kaniyang buhay. Ang sarap marinig sa iniibig. subalit, lumilipas ang mga araw, lingo at buwan, tila napapalitan ng pagdududa at pagseselos ang pakiramdam na iyon.

Selos na nagbubunga ng matinding pagdududa na nagdudulot nang pasakit sa puso ng taong nagmamahal. Bakit ganito ang kanyang pakiramdam?

Sa kabila ng mga ganoong pakiramdam, naroon at sa isang sulok ng marubdob na pag-ibig, nanatiling nagtitiis,dahil nagmamahal siya.

"May gagawin ka ba bukas?"aniya. "Wala ang kanyang isinagot." "Baka gusto mo akong i-date?""Sige."

Nagtakda ng oras ng pagkikita kinabukasan. Maaga siyang gumising sa panananbik sa muling pagkikita.Isang matamis na kabanata ang pagkikitang iyon, hindi makakalimutan.

Hindi niya kayang mangyaring ang isinugal na pagmamahal sa kanya ay bigla na lamang mawala. Handa niyang isuko ang lahat mapanindigan lamang ang desisyong magmahal hanggang wakas. Subalit, paanong magtatagal ang pag-ibig na sa simula pa lamang may paghadlang, may pagkatakot, ikinukubl.

Hanggang saan hahantong ang isinugal na pag-ibig ng taong sumisinta?Saan dadalhin ang kapalarang minsang binago ng isang pagnanais, ang magmahal at mahalin?

Hanggang saan?

Ikaw pa rin

Ninais kong umawit dahil sa kaligayahan

Ninais kong tumula dahil sa tuwa

Ninais kong lumuha dahil sa galak

Ang lahat ng ito, nadama dahil sa iyo.

Hindi ka man mayakap

Hindi ka man maramdaman

Sa piling ko ang diwa mo

Nagiging parang totoo.

Ang pag-aakala mong

Nilisan ka ng walang paalam

Isang pagkakamali,sapagkat

Ikaw pa rin, nanatili.

Sa angking pagkukubli

Ng damdaming nasaring

Asahan mo sa pagbabalik mo

Naghihintay yaring puso ko. 

Sa Dako Pa Roon

Sa dako pa roon, 

Pusong umiibig,

Naghihintay, dumadalangin,

Sa iyong pagdating.

Kung sakaling pagdating

Hinintay man ding kay tagal

Matagal mang maghihintay

Hihintayin iyong pagbabalik.

Sa araw na ito'y

Tandaan aking giliw

Pagsintang kinikimkim

Pagsuyo sa 'yo'y damhin.

Halika't ramdamin

Pusong nagnanais

Yakap mo'y madama

Upang muli, maging isa.

Dahil sa Isang Ikaw

Sa ating pag-iisa mas naiisip natin ano ang mas mabuti nating gawin sa mga bagay at pangyayaring nais nating mangyari na hindi natutupad. Sa halip na magmukmok at sisihin ang sarili sa pagkabigo, mas nararapat na umisip ng mas mabuting bagay na nangyari kaysa ang isipin na maghanap pa sa dapat ito ang nangyari.

Malamang dahil sa labis kong pag-iisip sa iyo kagabi, sobrang umaga na ako nakatulog, kaya't inaasahan na tanghali ako nagising. Subalit hindi ko inaasahan na sa aking pagtulog, mapanaginipan ka. Talagang tinapos ko ang aking panaginip. Kumbaga mula simula hanggang wakas. Napanaginipan ko na kasama kita. Kaulayaw kita. Kayakap kita. Katabi kita. Hanggang sa sumilay ang bukang liwayway. Isang umagang kay ganda para sa ating dalawa. Parang totoo lahat ng pangyayari. Isang panaginip na nagdala sa akin at sa atin sa iisang daigdig, sa iisang panahon at sa malayang oras na tayo'y magkapiling.

Ninais ko na sana maulit ang mga bagay na nangyari sa atin minsang tayo'y nagkasama. Subalit ang lahat ng ito ay maaring maging imposible na. Ang minsang pangyayaring iyon ay panghabambuhay ko nang dadalhin. At iisiping ang ligayang ating nakamit sa mga ors na iyon ay mananatiling bahagi ng aking nakaraan, ng ating kahapon.

Kung aking lilimiin, ang isang magandang bagay ay ating matatanto sa ating pag-iisa. Dahil sa ang lahat ng bagay ay may dahilan kung bakit hindi nakakamit, dapat lamang nating unawain. Kailangan lamang nating makuntento. 

Ako, ninanais ko mang ikaw ay makapiling na muli, nauunawaan ko ang iyong kalagayan, nauunawaan kita. Mahalaga hindi ka nakakalimot. Mahalaga, naaalala mo pa rin ako. Tama na sa akin iyon. Masaya na ako roon. Kahit na ang mga plano mo'y hindi matupad para sa ating dalawa, malamang may iba pang pagkakataon at iyon ay aking hihintayin hanggang sa ang bukas mo'y magliwanag muli. Hanggang sa ang pasanin mo'y gumaan at hanggang ang mundo mo at mundo ko ay muling magtagpo at muling magkapiling sa isang tahimik na gabi. Sa isang malamig na gabi. sa isang maligayang gabi. Hanggang sa muling pagkukurus ng ating landas. Maghihintay ako.

Sana Nandito Ka

Hindi ako makatulog. Naiisip kita. Hindi ka mawala sa aking isipan. Hindi ko gusto ang ganitong pakiramdam. Kung may magagawa lamang ako. Kung may maiisip lang sana akong mas maganda upang maiwaglit ka sa aking isipan, gagawin ko upang ang pananabik sa iyo ay hindi ko maramdaman.

Maaga kong naramdaman ang antok ngayong gabi. Alas sais pa lamang ramdam ko na ang antok. Maaga na  rin akong naghapunan upang nang sa ganun makatulog na ako nang maaga. Subalit, saglit na napadaan ka sa aking isipan, nawala ang antok ko simula kanina.

Pinilit kong ipikit ang aking mga mata. Subalit, pilit na naglalaro ka sa aking isipan. 

Nahihirapan ako, bakit?Walang leybel ang aking pagkakakakilala. Ni hindi ko alam, kaibigan mo ba ako? Bestfriend mo ba ako? o mag-ano ba tayo? Ang hirap kasi, nasanay akong kausap ka. Nasanay akong nandyan ka. Tapos bigla kang nawala. Bigla kang nanlamig. Biglang ang dati mong mainit na pakikipag-usap sa akin ngayo'y tila naghihintay na lamang ako sa pag-ulan sa ilang sa gitna ng tag-araw o sa gitna ng disyerto. Naghihintay ako ng isang araw maibalik natin muli ang init ng ating pagkalinga sa isa't isa.

Gumagawa naman ako ng paraan. Ayoko ng ganito, yung tipong naghahanap, iyong tipong naghihintay. Mali man sa palagay ko, pero paano ?

Hanggang ngayon, ako'y umaasa sa iyong pagbabalik. Sana lang muling magbalik ang dati mong pakikitungo sa akin, ang magbalik lang iyon, kasiyahan ko na. Araw-araw akong umaasa, araw-araw akong naghihintay. Gabi man ginagawa kong araw upang baka sakali nandun ka, nandito ka, o matagpuan kita...sana.